close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • SPROSTOWANIA

  • W związku z Pana wypowiedzią z dn. 9 lutego 2014 r. w programie telewizji państwowej LRT „Komentarze Tygodnia” (godz. 19:00) w sprawie tego, że „dla zawieszenia dwujęzycznych tabliczek w Polsce potrzebna jest zgodna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych” i dopiero wpis do specjalnego rejestru upoważnia do umieszczenia tabliczki dwujęzycznej, oraz tego, że w Polsce „nie ma żadnej zaaprobowanej dwujęzycznej nazwy ulicy”, pragnę uprzejmie zwrócić Pana uwagę na następujące kwestie odnoszące się do polskiej regulacji ustawowej i praktyki organów Państwa Polskiego w tej mierze.

     

    Dwujęzyczne nazwy ulic: przedstawiciele mniejszości narodowych/etnicznych w Polsce, w tym również mniejszość litewska na terenie gminy Puńsk, samodzielnie i swobodnie zamieszczają dwujęzyczne nazwy ulic, w praktyce nie tylko z pominięciem wymogów formalnych zawartych w ustawie o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym, ale także, co podkreślam, przy de facto akceptacji właściwych władz. Zdecydowanie zaznaczam przy tym, że władze Polski aktualnie nie widzą powodów do wyciągania konsekwencji w związku z niestosowaniem procedur formalnych w tej mierze.

     

    Dwujęzyczne nazwy miejscowości: wyłącznie lokalny samorząd podejmuje decyzję o woli ustanowienia dodatkowej (obcojęzycznej) nazwy miejscowości w gminie, w której dana mniejszość stanowi 20% lub więcej mieszkańców. Kwestię trybu ustanawiania nazw dwujęzycznych (w języku polskim i języku mniejszości narodowej/etnicznej) reguluje art. 12 ust. 7 ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym, zgodnie z którym dodatkowa nazwa miejscowości w języku mniejszości może być ustalona na wniosek rady gminy, jeżeli liczba mieszkańców gminy należących do mniejszości jest nie mniejsza niż 20%. W przypadku, gdy odsetek ten w danej miejscowości jest mniejszy, w sprawie przeprowadzane są konsultacje społeczne. Przy tym wniosek rady gminy powinien uzyskać pozytywną opinię Komisji Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych. Opinia ta (przy odpowiedzialnym za kwestie związane z mniejszościami Ministrze Administracji i Cyfryzacji) jest formalnością wprowadzoną w celu uniknięcia stosowania nazw nawiązujących do okresu 1933-1945, nadawanych przez władze Trzeciej Rzeszy Niemieckiej lub ZSRR (ten oczywisty zakaz wynika z ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym).

    Zwracam przy tym uwagę na praktykę polskich organów władzy w wymienionym zakresie spraw: dotychczas nie było wypadku negatywnego zaopiniowania przez Komisję wniosku spełniającego wymogi formalne. W specjalnym Rejestrze gmin, na terenie których możliwe jest umieszczanie nazw miejscowości w języku mniejszości jest obecnie zarejestrowanych 51 gmin, w tym gmina Puńsk.

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: